Sul

Sul Bölgesi olarak bilinen Güney Gine-Bisau, ülkenin su bakımından en zengin ve biyolojik çeşitlilik açısından en zengin köşesidir. Quinara, Tombali ve Bolama bölgelerini, Bijagós Takımadaları dahil olmak üzere bir araya getirir ve Cantanhez Ulusal Parkı çevresindeki ormanlık iç bölgeden Rio Grande de Buba'nın gelgit kanallarına kadar uzanır. Nehrin kıyısındaki Buba kasabası, güneyin en büyük kentsel merkezidir.

Tarih il genelinde görülebilir. Bolama, 1941'e kadar Portekiz Ginesi'nin başkenti olarak hizmet verdi ve sessiz sokakları hâlâ solmuş sömürge binalarını, eski idari evleri ve harap bir iskeleyi barındırıyor. Buba önemli bir nehir kıyısı ticaret merkeziydi ve uzun süredir güneyi Bisau'ya ve ötesine bağlayabilecek bir derin su limanının yeri olarak tartışılıyor. Bijagós Adaları ise anaerkil sosyal yapıları ve ada yaşamının merkezinde kalmaya devam eden kutsal alanları koruyor.

İlin en güçlü çekiciliği doğadır. Bijagós Takımadaları, mangrovlar, gelgit düzlükleri, deniz kaplumbağaları, göçmen kuşlar ve tuzlu su suaygırları ile bir UNESCO Biyosfer Rezervidir. Anakara'da Cantanhez Ulusal Parkı, orman, kaju bahçeleri ve çiftçi köylerinden oluşan bir mozaik içinde Batı Afrika'nın kalan batı şempanze popülasyonlarından birini korur. Rio Grande de Buba halici, işleyen bir balıkçılık sahası ve kuş gözlemi ile nehir gezileri için ödüllendirici bir yerdir.

Güneye yapılan yolculukların çoğu, uluslararası uçuşları kabul eden Osvaldo Vieira Uluslararası Havalimanı'nın bulunduğu Bisau'da başlar. Oradan gezginler karayoluyla Buba ve Catió'ya ulaşır veya tekneyle Bolama ve Bijagós adalarına devam eder. Altyapı sınırlıdır: yollar kısmen asfaltsızdır, feribotlar ve pirogler esnek programlarla çalışır ve konaklama seçenekleri basit kasaba pansiyonlarından küçük ada konaklama yerlerine kadar uzanır.

Ziyaretçiler için Güney Gine-Bisau, cilalı turizmden ziyade yavaş, doğa ve kültür odaklı seyahat sunar. Tarım, kaju, balıkçılık ve uzun süredir tartışılan Buba limanı ve demiryolu koridoru çevresinde ticari ilgi artıyor; araştırmacılar ve koruma grupları korunan alanlarda çalışıyor. İl, önceden plan yapan ve esnek bir tempoyu kabul eden gezginleri ödüllendirir.